was tot voor kort gewend enkele malen per jaar een kleine vermaning van mij te vinden in ons orgaan. Maar ja, het orgaan is gedigitaliseerd en nu is bij mij de klad er een beetje in gekomen. De buurvrouw van Bart en Age vraagt zich vertwijfeld af hoe het nu verder moet, want zij heeft geen toegang tot onze webstek, tenslotte.  En omdat er niet steeds meer iemand in mijn nek hijgt om kopij, en trouwens …. maar dat geeft hier geen pas, dus daar hebben we het hier niet over… hebt u niets meer kunnen vernemen over mijn kleinsteedse treurige beslommeringen.  Er is niet echt veel veranderd intussen. Ik werk nog steeds op school in Hoorn, waar het volgend jaar weer anders wordt georganiseerd, dus dat is geen nieuws. Verder  lees en hobbieer ik nog (“oh nee toch, toch niet weer over steel- of andere steken?!”) en ga ik met enige regelmaat het land uit en de musea in. Ik ben in Den Haag naar de tentoonstelling Der Blaue Reiter geweest en die is top. De kleuren spatten van het doek en  je kunt heel mooi de overgang van figuratief naar abstract volgen in bijvoorbeeld het werk van Kandinsky.  Het Gemeentemuseum heeft tegelijkertijd ook een tentoonstelling over Haute couture in huis en daar staan vast wel dingen bij die u als kind aanpaste als uw moeder naar bridge was…

In de tuin gaat alles goed. Mijn auricula’s bij de voordeur zijn nogal uitgedund door de extreme sneeuwval, terwijl ik dacht dat alpiene planten daar geen moeite mee zouden hebben.  Ook heb ik de Trachelospermum jasmenoides maar verwijderd. Elk jaar had hij zeer te lijden van de kou en dit jaar er dus maar een rietmat omgewikkeld. Helaas was de plant toch geheel bruin toen ik die verwijderde. Dus de boel eruit en op die plek een vuurdoorn en een clematis gepoot voor fraaie bessen en late bloei. In het najaar met de moed der wanhoop de enthousiast gekochte tulpen narcissen geplant, want in onze zware klei is dat geen sinecure, er moest bijna een pikhouweel aan te pas komen. Nu de boel bloeit was het wel de moeite waard, maar ik moet goed onthouden dat ik me deze herfst niet meer laat verleiden.  Maar verder jakkert alles de grond uit, waarbij de regen van nu (begin mei, ik heb vakantie…) zeker zal helpen.

Na de ijsheiligen zal ik de tuin verder aankleden met eenjarigen en ander vorstgevoelig spul. Normaal ga ik dan naar kwekerij en tuincentrum en koop dan een kar vol om te verwerken in potten en hangmanden. Vorig jaar heb ik een lijst gemaakt van de succesnummers, zoals heliotroop en fuchsia’s, die ik dit jaar weer ga halen. Onze tuin ligt op het zuiden en dus dacht ik altijd dat fuchsia’s het daar te warm zouden vinden, maar ik ontdekte dat ze lekker lang bloeien en niet zo rommelig uitgroeien als pelargoniums. Dit jaar zal ik ook eerst alle druppelaars op juiste afstanden boven de potten aanbrengen en dan pas de boel beplanten, want volgens mij is dat ook handiger. Het duurt soms jaren voor ik inzie wat handig is, maar soms valt dan toch hier en daar het muntje.

Wellicht zie ik u dit jaar ook wat vaker bij evenementen, want vorig jaar was ik er vaak niet bij. Soms vond ik het te ver weg en soms had ik het weekeinde nodig voor het nakijken van examens en oorlog voeren met een tweede corrector.  Ik was op 1 mei al in Zijpe (zie elders op de site) en genoot daar van de tulpen, dus het begin is er.  En omdat tv programma’s dat ook altijd doen (en ik me daar groen en geel aan erger, wat in mijn geval het ergste is dat er kan gebeuren, want ik houd niet van groen met  geel, behalve in de tuin of vaas) kondig ik nu vast aan wat u STRAKS zult kunnen lezen, dat wil zeggen later dit jaar,  als ik in de zomer naar de Baltische Staten en Griekenland ben geweest.  Maar dat komt dus straks, nu eerst Zijpe verslaan!

Jip Bieräugel